تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان

چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

بـاز آ ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله’ تنها ببین بر چهره داغ حسرتم

ای روی تو آئیـنه ام عشقت غم دیریـنه ام
بـاز آ چو گل در این بهار سر را بنه بر سینه ام

(بیژن ترقی)