توهم ِواقعی/ مایـا*

mya — Fri, 10 Aug 2007 01:09:05 GMT

هله، نوميد نباشي که تو را يـار برانـد
گرت امروز براند نه که فردات بخوانـد

در اگر بر تو ببندد، مرو و صبر کن آن جا
ز پس ِ صبـر، تـرا، او به سر صدر نشانـد

و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها
ره پنهان بنمايد که کس آن راه ندانـد

نه که قصاب به خنجر چو سر ميش ببرد
نهلد کُشته خود را کُشد آن گاه کِشانـد

چو دم ميش نماند ز دم ِخود کندش پـُر*
تو ببيني دم يزدان به کجا هات رسانـد

به مثل گفتم اين را و اگر نه کرم او
نکشد هيچ کسي را و ز کشتن برهانـد

همگي ملک سليمان به يکي مور ببخشد
بدهد هر دو جهان را و دلي را نرمانـد

دل من گرد جهان گشت و نيـابيـد مثـالـش
به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟ به که مانـد؟

هله خاموش، که بي‌گفت از اين مي همگان را
بـچشانـد، بـچشانـد، بـچشانـد، بـچشانـد

تایِ بی همتـایِ عالم، * مولانـا*

*) قصابان (در قدیم و هم اکنون نیز در برخی ولایات) برایِ پوست کندن ِ گوسفند، پس ازسر بریدن سوراخی در گوشه ای از پوستِ آن ایجاد میکردند و از آن سوراخ با نی (یا نی ِ قلیان) می دمیدند تا پوست از گوشت چدا شود.

تکیّه مولانا بیشتر روی آن قسمت است که قصاب با نفس ِ خود گوسفندِ بی جان را آکنده مینماید. و در نهایت اینکه ای بشر در تو هم از دم ِ خداونـد دمیده شده.

بـدرووود

mya — Thu, 22 Mar 2007 07:11:05 GMT

"در رفتن ِ جان از بدن، گویند هر نوعی سخن من خود به چشم ِ خویـشتن دیدم که جانم می رود"

من این شعر ِ سعدیِ عزیز رو در مراسم ِ به خاکسپاریِ جسم ِ `مادر ِ نازنینم، کاملاً و بدونِ هیجگونه "اغراق ِ شاعرانه ای" لمس کردم و برایم مصداق پیدا کرد. البته در واقع روح و جانِ او چند روز قبل از اون مراسم ما رو ترک گقته بود، ولی بالاخره جسم منزلگاه و تجلّی گاهِ روح و بسیـار خـو گیرنده ست.

چندی پیش عزیزی که از ناخوشی ِ مادرم با خبر بود، دعایی برایم فرستاد با این مضمون که: "خـدایـا به من عطا کن، قدرتِ پذیرش و قبول ِ چیزهائی رو که تغییر ِ اونها درتوانِ من نیست و شهامتِ تغییر ِ چیزهائی رو که تغییر ِ اونها در توانم هست، و همچنین دانـائی تمیز و تشخیص تفاوتِ بین ِ این دو را."

بنا به یک تجربۀ عینی به این نتیجه رسیدم که واقعاً می بایست قسمتِ سوّم ِ این دعا رو با طلا نوشت و به گوش ِ جان سپرد. چرا که، مادر ِ من که در حدودِ ۲۰ سال بود که از بیماریِ قلبی رنج میبـُرد و وخامتِ حالش به حدّی رسیده بود که واجدِ شرایط برایِ عمل ِ پیوندِ قلب شده بود و درحدودِ ۵ ماه و اندی پیش، پس از ۳/۴ سال انتظار برایِ پیوندِ قلب، نوبت ِ پیوندِ قلب نصبـبش شد. عمل با موفقیّت انجام شد ولی افسوس و هــزاران افسوس که مشکلات و ناهمواریهایِ بسیـــار فراوانی در پی داشت. بدلیل ِ طـولاتی شدنِ دورۀ انتظار برایِ پیوندِ قلب دیگر ِ اعضایِ بدن ضعیف و ناسور شده بودند، و از زمانِ ورودِ این عضو ِ جدید در بدنپ، آنها سر ِ ناسازگاری گذاشته و پذیرایِ این عضو ِ سالم ولی بیگانه نبودند. نمونه اینکه قلبِ جدید مثل ِ ساعت کار میکرد ولی کلیه ها و کبـد (جگر که بدلیل ِ اهمّیّتِ وظایفی که در بدن به عهده دارد آنرا قلبِ دوّم ِ بدن نیز میـنامند) از کار افتادند. پزشکانِ حاذق هم، که ماشاالله، همۀ بیـنشِشون هم مثل ِ دانشِشون فقط محدود به کتبِ درسی ست، چند بار در چند مورد در رابطه با اوضاعِ جسمی ِ مادرم اذعان داشتند که؛ "بدلیل ِ نامشخصی که هیج توضیح ِ پزشکی برایش وجود ندارد، فلان دارو در بدنِ مادرتون جوابِ معکوس میدهد" یا اینکه "بطور ِ حیرت انگیزی که هیچ توجیهِ علمی ای برای آن وجود ندارد فلان اتّفاق در حال ِ رخ دادن در بدنِ ایشون ست"و .......!!

کار بجائی رسیده بود که نازنین مادرم که با پایِ خودش به بیمارستان رفت در دو هفتۀ آخر زندگیش با کمکِ دستگاههایِ مختلف اعم از دیالیز، تنظیم ِ فشار خون، تا حتّی دستگاهِ تنفس سپری شد و فقط قادر بود چشمان ِ مظلومش رو باز ُ بسته و با معصومانه ترین نگاههایِ عالم با ما ارتباط برقرار کند!!!!!

واقعیّت این ِ که رفتن به سفر ِبی بازگشت که در تقدیر ِ همۀ آدمها نهفته، نصیبِ مادر ِ من هم میشد بخصوص که قبل از عمل هم فقط در حدودِ ۲۰٪ از قلبِ او کارائی داشت، ولی حدِّاقل تا این اندازه متحمّل ِرنج و عذاب نمی شد. هی هـی هـــی ....... در نهایت چاره ای بجز پذیرش ِ بـدرود گفتن باقی نماند و با استفاده از کلام ِ مکمل ِ تایِ بی همتـّایِ عالم/مولویِ عزیز اینکار رو میکنم.

اي آن که بر اسب بقا از دير فاني مي‌روي دانـا و بيـناي رهي آن سو که داني مي‌روي

بي‌همره جسم و عرض بي‌دام و دانه بي‌غرض از تلخکامي مي‌رهي در کامراني مي‌روي

اي چون فلک دربافته ‌اي همچو مه درتافته از ره نشاني يافته در بي‌نشاني مي‌روي

اي بس طلسمات عجب بستي برون از روز و شب تا چشم پندارد که تو اندر مکاني مي‌روي

شب کاروان‌ها زين جهان بر مي‌رود تا آسمان تو خود به تنهايي خود صد کارواني مي‌روي

اي ظاهر و پنهان چو جان وي چاکر و سلطان چو جان کي بينمت پنهان چو جان در بي‌زباني مي‌روي

ني همچو عقل دانه چين ني همچو نفس پُر ز کين ني روح حيوان زمين تو جانِ جاني مي‌روي

درخواست

mya — Fri, 12 Jan 2007 08:39:05 GMT

طلبِ سلامتی برایِ فرشتهءِ نازنینی با دلنوازترین و پُرمهرترین اسامی ِ عالم "مـادر"، که در عین ِ ناتوانی ِ مفرط، تلاش برایِ رهائی از بیماری رو ترک نگفته ولی جسمش اصلاً با او یار و همراه نیست.

خواهشاً، در این طلبِ سلامتی مرا یاری دهید.

پیشاپیش از لطفتون ممنونم.

فقط وفایِ به عهد

mya — Tue, 02 Jan 2007 09:20:05 GMT

بزودی میـآم، ازم قطعِ امیـد نکنیـدها!!!

روز ِ آگاهی ...

mya — Sun, 24 Sep 2006 07:32:05 GMT

سلام سلام صد تا سلام،

روز ِ ۲۵ سپتامبر مصادف با سوم مهر ماه فرا رسید و من آمدم تا به دوستانِ قدیمی یادآوری کنم و به دوستانِ جدید این خبر رو بدم، که اینروز توسطِ بنیادِ ملّی ِ إی تکسیا/The National Ataxia Foundation و اعضاءِ متعددِ آن در سراسر ِ دنیـا، بعنوانِ "روز بین المللی ِِ آگاهی از إی تکسیا" نامیده شده است.

واژه’ "إی تکسیا" ریشه’ یونانی دارد به معنایِ: بدونِ نظم و ترتیب، عدم ِ همکاری و همآهنگی ست. این واژه در فرهنگِ لغاتِ پزشکی ِ مـِریـَم و ِبستر اینگونه تعریف شده است که: "یک ناتوانی ِ هماهنگی ِ حرکاتِ عضلانی که حاکی از اختلالاتِ سلسله’ اعصاب است."

إی تکسیا درست مثل ِ یک عبارتِ چتریـست که شامل ِ ۱۵نوع ِ مختلف از اختلالاتِ عصبی، که رویِ تعادل و هماهنگی و صحبت کردن مؤثر است، میشود. إی تکسیاها کمیاب و پیشرونده هستند که مردم از هر سن، نـژاد، کیش و آئینی متأثـرِ از آن هستند.

همینطور که بیماری پیشرفت میکند کیفیتِ آن دائـِم رو به پـسرفت است، بتدریج عضلات کمتر و کمتر از مغز فرمانبرداری میکنند. روز به روز شاهد ِازدست دادنِ توانائیهای ِخیلی عادیِ بدنتان هستید. درست مثل ِ اینست که در یک بدنی اسیر شده باشید که به دستورات و خواست هایِ شما هیچ پاسخی نمیدهد!

إی تکسیا بیماریِ خیلی شناخته شده ای توسطِ عموم ِ مردم نیست و هنوز توجّهِ کافی، مثل ِ سایر ِ بیماریهایِ مربوط به سلسلهء اعصابِ مرکزیِ، به آن معطوف نشده است. هدفِ اصلی از تمرکز رویِ شناساندنِ این بیماری به عموم، همانا مطلع نمودن مردم به منظور ِ دربافتِ کمک درمانی و صد البته، حمایتِ عاطفی است که مردم ِ مبتلا، به آنها نیـاز دارند. از آنجائیکه إی تکسیا بیماریِ نادری استِ، با احساس ِ تنهائی و انـزوایِ مفرطی همراه است. بنابراین نیاز به آگاه نمودنِ هر چه بیشتر ِ مردم دنیـا از این بیماری، مصّر و محیل، نیز هست.

"وقتی مردم آگاه و مطلع باشند از اینکه مشکل چیست، چیزهایِ عالی ای انجام پذیـر است". بنا به Donna Gruetzmacher که مجریِ کارگردان در NAF میباشد.

به عزیزانی که مایلند از نوع ِ إی تکسیایی که من دارم مطلع باشند، باید بگم که آن فریدرایک-ز إی تکسیا /Friedreich's Ataxia/FRDA نام دارد که آنرا بعد از کاشفِ آن، که یک پزشکِ آلمانی بوده نام نهاده انده.

لاله’ تنـها

mya — Mon, 20 Mar 2006 09:04:46 GMT

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان

چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

بـاز آ ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله’ تنها ببین بر چهره داغ حسرتم

ای روی تو آئیـنه ام عشقت غم دیریـنه ام
بـاز آ چو گل در این بهار سر را بنه بر سینه ام

(بیژن ترقی)

بـجا گذاشتن ِ ...

mya — Tue, 29 Nov 2005 07:58:05 GMT

روزی یـه رهگذری از من سؤال کرد: سه تا از مورد توجّه ترین حیوانهائی را که در نظر داری نام ببر.

بعد از اینکه اونها را نام بردم، دلیل ِ این پرسش رو جویا شدم. و اینطور شنیدم که:

اولّین حیوانِ نامبرده، تمثیلی است از آنچه تو از خودت در ذهن داری.
نامبرده’ دوّم، تمثیل ِ آنچه است که دیگران راجع به تو می پـندارند.
و سوّمین نامبرده، نمایانگر ِ آنچه اسب که در واقع خودِ توست!

ولی من به خلافِ این گفته فکر میکنم، که مهم نیست خودِ تو یا دیگران چگونه شخص ِ تـو را قضاوت میکنید. حتّی مهم نیست که تـو در ظاهر چــه هستی!!

بلکه مهم این ِکه در گذرگاهِ زندگی از هر جائی که گذر میکنی، از خودت زیبائی ای بـجا بگذاری ..... !!!

I'd rather be a sparrow than a snail.
Yes i would.
If i could,
I surely would.

ترجیح میـدم که یه پرستو باشم تا اینکه یه حلـزون.
آره ترجيح ميـدم.
فقط اگه مي تونستم،
حتماً مي شدم.

I'd rather be a hammer than a nail.
Yes i would.
If i only could,
I surely would.

ترجیح میـدم که یه چكش باشم تـا یه ميـخ.
آره ترجيح ميـدم.
اگه مي تونستم،
حتماً مي شدم.

Away, i'd rather sail away
Like a swan that's here and gone
A man grows older every day
It gives the world
Its saddest sound,
Its saddest sound.

دور، ترجيح ميـدم با بالهايِ گسترده دور پرواز كنم.
درست مثل ِ قويي كه لحظه اي اينجاست و لحظه اي ديگر رفته.
بشر هر روز پيـر و پيـرتر ميشه.
اين به دنيا ميده،
غمگينـترين مفهوم رو،
غمگينـترين مفهوم رو.

I'd rather be a forest than a street.
Yes i would.
If i could,
I surely would.

ترجيح ميـدم يه جنگل باشم تا يه خيابون.
آره ترجيح ميـدم.
اگه مي تونستم،
حتماً مي شدم.

I'd rather feel the earth beneath my feet,
Yes i would.
If i only could,
I surely would.

ترجيح ميـدم كه حس كنم زمين رو زير ِ پاهام.
آره ترجيح ميـدم.
فقط اگه مي تونستم،
حتماً مي كردم.

mya — Fri, 21 Oct 2005 10:40:05 GMT

بـخنـد تــا ....

روز ِ آگاهی ...

mya — Sun, 25 Sep 2005 08:31:05 GMT

امروز روز ِ ۲۵ سپتمبــِر مصادف با سوم مهر ماه است که اینروز توسطِ بنیادِ ملّی ِ إی تکسیا/The National Ataxia Foundation و اعضاءِ متعددِ آن در سراسر ِ دنیـا، بعنوانِ "روز بین المللی ِِ آگاهی از إی تکسیا" نامیده شده است.

واژه’ "إی تکسیا" ریشه’ یونانی دارد به معنایِ: بدونِ نظم و ترتیب، عدم ِ همکاری و همآهنگی ست. این واژه در فرهنگِ لغاتِ پزشکی ِ مـِریم وبستر اینگونه تعریف شده است که: "یک ناتوانی ِ هماهنگی ِ حرکاتِ عضلانی که حاکی از اختلالاتِ سلسله’ اعصاب است."

همینطور که بیماری پیشرفت میکند کیفیتِ آن دائـِم رو به بدتر شدن است، بتدریج عضلات کمتر و کمتر از مغز فرمانبری میکنند. روز به روز شاهد ِازدست دادنِ توانائیهای ِخیلی عادیِ بدنتان هستید. درست مثل ِ اینست که در یک بدنی اسیر شده باشید که به دستورات و خواست هایِ شما هیچ پاسخی نمیدهد!

إی تکسیا بیماریِ خیلی شناخته شده ای توسطِ عموم ِ مردم نیست و هنوز توجّهِ کافی، مثل ِ سایر ِ بیماریهایِ مربوط به سلسلهء اعصابِ مرکزیِ، به آن معطوف نشده است. هدفِ اصلی از تمرکز رویِ شناساندنِ این بیماری به عموم، همانا مطلع نمودن مردم به منظور ِ دربافتِ کمک درمانی و صد البته، حمایتِ عاطفی است که مردم ِ مبتلا، به آنها نیـاز دارند. از آنجائیکه إی تکسیا بیماریِ نادری استِ، احساس ِ تنهائی و انـزوایِ مفرطی در سیر ِ بیماری وجود دارد.

به عزیزانی که مایلند از نوع ِ إی تکسیایی که من دارم مطلع باشند، باید بگم که آن فریدرایک-ز إی تکسیا/Friedreich's Ataxia/FRDA نام دارد که آنرا بعد از کاشفِ آن که یک پزشکِ آلمانی بوده، نام نهاده انده.

و میخوام یادآور بشم این منم که إی تکسیا رو دارم، نه اینکه اون منو داشته باشه!!!

برگرفته از وب سایتِ NAF و ترجمه از خودِ بنـده.

عجب.....!!!

mya — Sun, 04 Sep 2005 17:33:05 GMT

- هــِی، سلام، درچه حالی آقا لاک پشته؟

ـ علیکِ سلام، خوبم مرسی، در حالِ تجربه کردنِ «صبـر» هستم.

- إ إ إ، بلا به دور، خدا بد نده، چی شده؟

- خـدا، بـد، بـلا!!! راجع به چی حرف میزنی؟؟ اولاً، بد نبیـنی، عزیـز!

در ثانی، بـَد و خـدا، نـقیض ِ یکدیگرند، یعنی دو وجودیِ کاملاً متفاوتنـد که حتی حضورشون با هم همزمان در جائی محالِ ممکنه، چه رسد به اینکه (یکی) خـدا بخواد دیگری رو (بـَدی رو) بذل و بخشش کنه.

ثـالثاً، من اصلاً ارتباطِ بین ِ بـد ُبلا بـا صبـر کردن رو متوجّه نمیشم!

- این فقط یه اصطلاحِ متداول بینِ مردم ِ، نه اینکه خدا واقعاً و مستقیماً بـَدی رو پیشکش کنه!

- خُب تکرار ِ همین اصطلاحهایِ عامیانه ست که باعثِ گیج شدنِ بشر شده دیگه! چرا که همین تکرار ِ مکررات باعث میشه که حرف یا گفته ای بره تویِ ضمیـر ناخودآگاهِ بشر، و ملکهءِ ذهنـش بشه.

- در ضمن، نگفتی که چه ارتباطی بین ِ صبـر و بد بیاری و بـلا وجود داره!

- معمولاً، هنگامیکه یه چیز ِ ناخوشایندی پیش میاد که تحمل و گذشت از اون نیز، استقامتی پایدار می طلبد، همه برایِ دلداری دادن، آرزویِ صبـر میکنند. یا اینکه وقتی سخت مشتاق و منتظر ِ دست یابی به چیزی هستی، باز هم تنها راهِ چاره صبـر است.

- صبـر حالتی ِ که ذهن در اون به «خواستن»، «شدن» و «طلبیدن» نـمی اندیشه. صبـر درست ضدِ «انتـظار» است. در «انتـظار» ذهن نا آروم ِ; مدام چیزی رو در آینده جست وُ جو میکنه. امّا صبـر کیفیتی ِ که ذهن وضع ِ موجود را همانگونه که هست می پذیره. «صبـر» یا عدم ِ آزمندی چیزیِ مترادف با «نـخواستن»، چنـگ نیـنداختن، ملتهب نبودن و آرامش داشتن.

- پس ما فقط لفظاً از «صبـر» صحبت میکنیم; ولی در عمل حالتِ ذهنمون حالتِ انتظار ِ!؟!

مشاهداً همینطور ِ، در واقع بسیاری از کلمات برایِ نوع ِ بشر معنا و مصداق ِ واقعی ندارنـد. وَ کـُلاً، شما نمیـتونیـد واقعیت و محتوایِ اونها رو تجربه و حس کنیـد، مثـل ِ: حالتِ عشق، حالتِ آرامش و فراغت، حالتِ بی ترسی، و بسیاری حالت های دیگر ...!

- پـس اینطور آقا لاک پشته، ممنونم، روشنـم کردی. دیگه رفع ِ زحمت میکنم.

- خواهش میشه، إی بشر ِ پـُر مـُدِعا! منم بر میگردم به تجربه’ آرامش و صبـوریـم.